Dat was nog eens een beroep. Machinist in een trein. Je was de baas over een machtig vervoersmiddel. Je zat in de kop van een enorme horizontale massa, altijd uitzicht op de convergerende railsen voor je, die elkaar nooit raakten, tringelende overwegen waarvan de bomen altijd voor je bogen als je passeerde, de verantwoordelijkheid om honderden mensen naar hun werk of lief of leed te brengen. En als het vroor dan kon je echt wat betekenen. Lees meer